Lefter Küçükandonyadis

Emre Aydın 12.08.2016

"Size öyle bir topçu vereceğim ki, leblebi gibi gol atacak, Fener tarihinin tüm geleceğini etkileyecek."

Hatırlıyorum, normalden çok daha fazla sıcak bir havaydı. Sabahın köründe kalkmış olmanın verdiği bir mahmurluk yoktu, aksine, her şey muhteşemdi. Kahvaltı yaptık babamın "Hadi oğlum hadi, geç kalıyoruz" cümlesini tekrarlamalarıyla... Annem, çok uzun ısrarlar sonucu babamı ikna etmiş Adalar turuna çıkarmaya ama yüzü asık, neden olduğunu hiç kestiremiyorum. Benim kafamdaki nihai hedef denize girmek; ister Adalar, ister Karaburun, ister Silivri... O günün neler doğuracağını kimse yataktan kalktığı anda bilemiyordu ama ertesi günler kimse için aynı olmayacaktı. O günün gecesi, saat 03.02'de 7.4 şiddetinde bir deprem olacak, yaklaşık 1 ay boyunca evimizden kopup sokağımızın hemen köşesinde bulunan Lefter parkına sığınacaktık.

Şimdi, seneler sonra idrak ediyorum ki o gün, o sabah ve yola çıktığımız o an, beni denize götüren o kıvrımlı ve uzun yollar, süt liman deniz ve o gün yaşadığım bütün ayrıntılar aslında küçücük bir çocuğun, çok büyük bir adamı görmesini engelleyen ilk hatıralarmış...

Hatırlıyorum, normalden çok daha fazla sıcak bir havaydı. Sabahın köründe kalkmış olmanın verdiği bir mahmurluk yoktu, aksine, her şey muhteşemdi. Kahvaltı yaptık babamın "Hadi oğlum hadi, geç kalıyoruz" cümlesini tekrarlamalarıyla... Annem, çok uzun ısrarlar sonucu babamı ikna etmiş Adalar turuna çıkarmaya ama yüzü asık, neden olduğunu hiç kestiremiyorum. Benim kafamdaki nihai hedef denize girmek; ister Adalar, ister Karaburun, ister Silivri... O günün neler doğuracağını kimse yataktan kalktığı anda bilemiyordu ama ertesi günler kimse için aynı olmayacaktı. O günün gecesi, saat 03.02'de 7.4 şiddetinde bir deprem olacak, yaklaşık 1 ay boyunca evimizden kopup sokağımızın hemen köşesinde bulunan Lefter parkına sığınacaktık.

Şimdi, seneler sonra idrak ediyorum ki o gün, o sabah ve yola çıktığımız o an, beni denize götüren o kıvrımlı ve uzun yollar, süt liman deniz ve o gün yaşadığım bütün ayrıntılar aslında küçücük bir çocuğun, çok büyük bir adamı görmesini engelleyen ilk hatıralarmış...

Lefter Küçükandonyadis
Lefter Küçükandonyadis

22 Aralık 1925...

Büyükada'nın Hamam sokağında bir çığlık yükseliyor. Balıkçı Hristo heyecan içinde kapıdan gelecek müjdeli haberi bekliyor. Anne Argiro ise derin nefes alıp veriyordu dünyaya bir efsane getirmek için. Hayatları boyunca savaşlar yüzünden göçebe yaşamış bu çift, doğacak çocuklarının ismini o zamana kadar sadece son olarak göç ettikleri bu yeni Cumhuriyette buldukları kavramı koyacaklardı. Rumca ''Elefterios'', Türkçe ''Özgürlük''...

22 Aralık 1925...

Büyükada'nın Hamam sokağında bir çığlık yükseliyor. Balıkçı Hristo heyecan içinde kapıdan gelecek müjdeli haberi bekliyor. Anne Argiro ise derin nefes alıp veriyordu dünyaya bir efsane getirmek için. Hayatları boyunca savaşlar yüzünden göçebe yaşamış bu çift, doğacak çocuklarının ismini o zamana kadar sadece son olarak göç ettikleri bu yeni Cumhuriyette buldukları kavramı koyacaklardı. Rumca ''Elefterios'', Türkçe ''Özgürlük''...

10-11 yaşlarında hayatını adayacağı futbol ile tanıştı. Bir de baba mesleği vardı, balıkçılık; ama pek gözü yoktu. Sık sık babasının yanından kaçıp futbol oynamaya gidiyordu. 16 yaşına geldiğinde artık bu 'kadife ayaklı' çocuğun namı adadan dışarı taşmış, Taksim Spor Kulübü ile anlaşmıştı. Her gün Taksim Talimhane'de koşu yapar, idmana giderdi. Öyle ki, onun için o yollar idman yaptığı sahalardan sonra adeta bir halı gibi düz ve yumuşaktı. Maçlara çıkamıyordu, çünkü yaşı futbol zekasından çok daha küçüktü. Taksim Kulübü yöneticileri kendisine lisans çıkartmak için mahkeme kararıyla yaşını büyüttüler. Artık sol ayağı 'resmi' olarak tescillenmişti. 2 yıl boyunca Taksim Kulübü için adeta ortalığın tozunu attırdı ve 3 büyükleri peşinden koşturmaya başladı. Yalnız o dönemde Lefter adına hayat hep toz pembe gitmiyordu. Ailesinin kökeni yüzünden sürekli akrabalarına, kendi ailesine ağır tehditler geliyor ve vergi borçları yükleniyordu. Kendini yaşamı boyunca ''Türk'' hisseden ve hatta ileride formasını giyeceği Fiorentina takımında tribünlerin "Türko Türko!!!" diye çağıracağı bu genç adam bir karar verdi ve gönüllü asker olarak orduya katıldı. Bu topraklar için 4 senesini asker olarak geçiren Lefter, ününden ve yeteneğinden hiçbir şey kaybetmemişti ama bu sefer de babası çok hastaydı...

Bir taraftan da Fenerbahçe'nin efsane kalecisi Cihat Arman askerliğini yapmak üzere takımdan ayrılmış, yedeği Erdal da sakat durumdadır. Bunun üzerine Fenerbahçeli (Profesör) Rüştü Dağlaroğlu, Taksim Kulübü başkanından kaleci Şalabi'yi ister ve ilginç bir cevapla karşılaşır. Taksimspor başkanı Nikolidis; "Siz bırakın şimdi Şalabi'yi, size öyle bir topçu vereceğim ki, leblebi gibi gol atacak, Fener tarihinin tüm geleceğini etkileyecek" dese de ilk başta Rüştü Dağlaroğlu'nun kaleci ısrarını kıramaz ama son darbeyi vurur; "Hafta sonu Diyarbakır'da maç var, gel izle, beğenmezsen almazsın."

Hafta sonu gelmiştir ve Rüştü Dağlaroğlu, Diyarbakır'da tribünde bulunanlara bakınca şaşırır; Beşiktaş yönetiminden de yetkililer O'nu izlemeye gelmiştir. Ancak maç başladığında "ince yapılı, çelimsiz çocuk" sahada değildir. Taksim başkanı Nikopolidis küplere binmiştir. Hemen devre arasında soyunma odasına bir haber uçurur ama işine karışılmasından hoşnut olmayan antrenör, Lefter'i ancak son 25 dakika oyuna alır. Rüştü Dağlaroğlu bu sıra da kaleci Şalabi için pazarlık yapmaktadır. Ancak tribünlerden ardı ardına 4 defa 'gol' sesleri yükselir. Golleri son 25 dakika oynayan Lefter atmıştır. Rüştü Bey, etkilenmek ne kelime, oyun biter bitmez soyunma odasına kaçan bu "çelimsiz çocuğu" bulmaya çalışır Beşiktaşlı yöneticilerden önce. Bulduğunda elini çocuğun omzuna koyar ve der ki, "Bak çocuğum, ben Profesör Rüştü Dağlaroğlu, senin Fenerbahçe'ye gelmeni istiyorum. Gelir misin bizim takıma?" Lefter utanmıştır, heyecandan hiç cevap vermez, sadece kafasını öne eğer... Rüştü Bey üstüne gider; "Bak yavrum, neden cevap vermiyorsun? Maçtan hemen sonra da kaçtın gittin, benden mi kaçıyorsun yoksa? Bak burada Beşiktaşlı yöneticileri de gördüm, senin aklını çelerler diye telaşlıyım..." Lefter kafasını kaldırır ve "Efendim şey; ben biraz utandım. Karşı takımda oynayan herkes benden büyük, bir de kaleci Hüsnü ağabey, Milli Takım kalecisidir. Ona 4 gol birden atmaktan utandım, duramadım maçta. O yüzden kaçtım. Zaten Beşiktaş'a da gidemem, orada Baba Hakkı var, onun heybetinden, görkeminden elim ayağıma dolaşır, Fenerbahçe'yi çok severim lakin..." Tekrar susar, yutkunduktan sonra "Babam çok hastadır efendim, ilaçları var alınacak, lakin alamıyorum, 200 lira tutuyor diyorlar... Ben Fenerbahçe'ye gelmeye söz verirsem, babamın ilaçlarını alır mısınız?" Rüştü Bey derin bir oh çekmiştir ama bir yandan da çok duygulanmıştır. Söze başlamadan önce bu 'çelimsiz çocuğun' kafasını okşar; "Bak yavrum, hem şahsım hem de Fenerbahçe Kulübü adına söz veriyorum: Babanın bütün tedavisini biz üstleneceğiz. Bırak ilaçları, gereken her şeyi ben halledeceğim, sen merak etme. Şimdi bize gelecek misin?"

Babasının tedavisinin üstlenileceğine emin olan genç Lefter; o konuşma boyunca ilk kez gülümser ve şöyle der "Elbette, siz merak buyurmayın; bundan sonra sadece ve sadece Fenerbahçe için yaşayacağım..."

10-11 yaşlarında hayatını adayacağı futbol ile tanıştı. Bir de baba mesleği vardı, balıkçılık; ama pek gözü yoktu. Sık sık babasının yanından kaçıp futbol oynamaya gidiyordu. 16 yaşına geldiğinde artık bu 'kadife ayaklı' çocuğun namı adadan dışarı taşmış, Taksim Spor Kulübü ile anlaşmıştı. Her gün Taksim Talimhane'de koşu yapar, idmana giderdi. Öyle ki, onun için o yollar idman yaptığı sahalardan sonra adeta bir halı gibi düz ve yumuşaktı. Maçlara çıkamıyordu, çünkü yaşı futbol zekasından çok daha küçüktü. Taksim Kulübü yöneticileri kendisine lisans çıkartmak için mahkeme kararıyla yaşını büyüttüler. Artık sol ayağı 'resmi' olarak tescillenmişti. 2 yıl boyunca Taksim Kulübü için adeta ortalığın tozunu attırdı ve 3 büyükleri peşinden koşturmaya başladı. Yalnız o dönemde Lefter adına hayat hep toz pembe gitmiyordu. Ailesinin kökeni yüzünden sürekli akrabalarına, kendi ailesine ağır tehditler geliyor ve vergi borçları yükleniyordu. Kendini yaşamı boyunca ''Türk'' hisseden ve hatta ileride formasını giyeceği Fiorentina takımında tribünlerin "Türko Türko!!!" diye çağıracağı bu genç adam bir karar verdi ve gönüllü asker olarak orduya katıldı. Bu topraklar için 4 senesini asker olarak geçiren Lefter, ününden ve yeteneğinden hiçbir şey kaybetmemişti ama bu sefer de babası çok hastaydı...

Bir taraftan da Fenerbahçe'nin efsane kalecisi Cihat Arman askerliğini yapmak üzere takımdan ayrılmış, yedeği Erdal da sakat durumdadır. Bunun üzerine Fenerbahçeli (Profesör) Rüştü Dağlaroğlu, Taksim Kulübü başkanından kaleci Şalabi'yi ister ve ilginç bir cevapla karşılaşır. Taksimspor başkanı Nikolidis; "Siz bırakın şimdi Şalabi'yi, size öyle bir topçu vereceğim ki, leblebi gibi gol atacak, Fener tarihinin tüm geleceğini etkileyecek" dese de ilk başta Rüştü Dağlaroğlu'nun kaleci ısrarını kıramaz ama son darbeyi vurur; "Hafta sonu Diyarbakır'da maç var, gel izle, beğenmezsen almazsın."

Hafta sonu gelmiştir ve Rüştü Dağlaroğlu, Diyarbakır'da tribünde bulunanlara bakınca şaşırır; Beşiktaş yönetiminden de yetkililer O'nu izlemeye gelmiştir. Ancak maç başladığında "ince yapılı, çelimsiz çocuk" sahada değildir. Taksim başkanı Nikopolidis küplere binmiştir. Hemen devre arasında soyunma odasına bir haber uçurur ama işine karışılmasından hoşnut olmayan antrenör, Lefter'i ancak son 25 dakika oyuna alır. Rüştü Dağlaroğlu bu sıra da kaleci Şalabi için pazarlık yapmaktadır. Ancak tribünlerden ardı ardına 4 defa 'gol' sesleri yükselir. Golleri son 25 dakika oynayan Lefter atmıştır. Rüştü Bey, etkilenmek ne kelime, oyun biter bitmez soyunma odasına kaçan bu "çelimsiz çocuğu" bulmaya çalışır Beşiktaşlı yöneticilerden önce. Bulduğunda elini çocuğun omzuna koyar ve der ki, "Bak çocuğum, ben Profesör Rüştü Dağlaroğlu, senin Fenerbahçe'ye gelmeni istiyorum. Gelir misin bizim takıma?" Lefter utanmıştır, heyecandan hiç cevap vermez, sadece kafasını öne eğer... Rüştü Bey üstüne gider; "Bak yavrum, neden cevap vermiyorsun? Maçtan hemen sonra da kaçtın gittin, benden mi kaçıyorsun yoksa? Bak burada Beşiktaşlı yöneticileri de gördüm, senin aklını çelerler diye telaşlıyım..." Lefter kafasını kaldırır ve "Efendim şey; ben biraz utandım. Karşı takımda oynayan herkes benden büyük, bir de kaleci Hüsnü ağabey, Milli Takım kalecisidir. Ona 4 gol birden atmaktan utandım, duramadım maçta. O yüzden kaçtım. Zaten Beşiktaş'a da gidemem, orada Baba Hakkı var, onun heybetinden, görkeminden elim ayağıma dolaşır, Fenerbahçe'yi çok severim lakin..." Tekrar susar, yutkunduktan sonra "Babam çok hastadır efendim, ilaçları var alınacak, lakin alamıyorum, 200 lira tutuyor diyorlar... Ben Fenerbahçe'ye gelmeye söz verirsem, babamın ilaçlarını alır mısınız?" Rüştü Bey derin bir oh çekmiştir ama bir yandan da çok duygulanmıştır. Söze başlamadan önce bu 'çelimsiz çocuğun' kafasını okşar; "Bak yavrum, hem şahsım hem de Fenerbahçe Kulübü adına söz veriyorum: Babanın bütün tedavisini biz üstleneceğiz. Bırak ilaçları, gereken her şeyi ben halledeceğim, sen merak etme. Şimdi bize gelecek misin?"

Babasının tedavisinin üstlenileceğine emin olan genç Lefter; o konuşma boyunca ilk kez gülümser ve şöyle der "Elbette, siz merak buyurmayın; bundan sonra sadece ve sadece Fenerbahçe için yaşayacağım..."

Lefter Küçükandonyadis
Lefter Küçükandonyadis

İşte o anda dünya üzerinde birbirine en çok yakışan iki isim buluştu... Fenerbahçe ve Lefter!

4 sene boyunca sarı-lacivert formayı, futbolu bıraktıktan sonra da diyeceği gibi 'sırtında değil, başının üstünde taşır' ve kariyerini İtalya'nın Fiorentina takımında devam ettirir. Bu gidiş ona bir unvan kazandırır. "Yurt dışında oynayan ilk Türk futbolcu" olmuştur. Artık 'resmi' olarak da Türk'tür...

Yunanistan'a karşı oynanan maçta ilk kez milli maçta forma giyer. 3-1 kazandığımız bu maçta Lefter bir tane de gol atmıştır. Maç boyunca Rum asıllı olup Türk Milli Takımı'nda oynadığı için kendine küfür eden Yunanlı savaş gazilerini susturur. Üç gün sonra İstanbul ve Atina karması adları altında iki takım tekrar sahaya çıkarlar. İstanbul karması milli takımın yedeklerinden oluşmaktadır. Lefter yine küfürler yeyince kızar ve antrenöre "al beni hoca" der. Sahaya girer ve beraberlik golünü atar. İkinci yarıda iki gol daha atar ve maç 5-2 üstünlüğümüzle sona erer.

Yıllardan 2010 ve üniversitenin ilk haftasında gireceğim derslerden bir tanesi sosyoloji. Hocası Türkiye'nin ilk sosyologlarından Prof. Kadir Cangızbay. Oturdu koltuğuna homurdanarak, elinde elektronik bir sigara... "Kimler solak?" El kaldırdım. "Kimler Fenerbahçeli?" Yine el kaldırdım. "Sen," dedi bana bakarak, "Lefter'i biliyor musun?" Biraz afalladım doğal olarak. "Biliyorum hocam, Fenerbahçeli olup Lefter'i bilmemek olur mu?" Hoca cevabı dinlemeden anlatmaya başlamıştı bile Lefter'i, "Onun sol ayağı var ya çocuklar, kimsede yok, kimsede! O böyle bir durur, bekler, rakibi üstüne çeker ve hop sol ayağının topuğuyla bir şeyler yapar, anlamazsın bile nasıl geçtiğini. Ve sonra tekrar tekrar... Ben profesörüm ama o ordinaryüs. Hem de ilk milli maçını Yunanistan'a karşı gol atarak oynamış şerefli bir Türk ordinaryüs."

Lefter'in yurt dışı macerası 1953 yılında sona erer ve tekrar Fenerbahçe'ye döner. O sezon gol kralı olur.

Fenerbahçe'nin ilk Şampiyon Kulüpler Kupası serüveninde de aktif olarak rol alır. Birinci turda Macar Czebel takımı elenir. Bir gol de Lefter atar. İkinci maçta ise Nice ile eşleşilir. İstanbul'daki maçı Can Bartu'nun golleriyle Fenerbahçe 2-1 kazanır. İkinci maçta ise 2-0 gerideyken, 90. dakikada Lefter penaltıdan durumu 2-1'e getirir ve bir üçüncü maç oynanması gerekir. Bu maçta Fenerbahçe elenir.

Yaşamı boyunca sadece bir kez penaltı kaçırmıştır. 1960 yılında Beşiktaş maçında Varol, Lefter'in penaltısını çıkarır ve kendisiyle dalga geçmeye başlar. Daha sonra aynı maçta Lefter, Varol'a kornerden bir gol atar ve maçı Fenerbahçe 2-0 kazanır.

Futbol kariyerinin son sezonununda AEK Atina takımına geçer ve sadece 5 maç oynayıp 2 gol attıktan sonra Iraklis'e karşı oynadıkları maçta sakatlanır, futbol kariyerine son vermek zorunda kalır.

Futbolculuk hayatını ve stilini kendisi o kadar güzel anlatmıştır ki, üzerine yazılacak, değerlendirecek hiçbir şey bırakmamıştır. "Beynin ayaklarınla konuşmalı ki, yaptığın pozisyonlara yön verebilesin. Hızlı olacaksın, atak olacaksın, koşacaksın, koşacaksın, durmak yok."

İşte o anda dünya üzerinde birbirine en çok yakışan iki isim buluştu... Fenerbahçe ve Lefter!

4 sene boyunca sarı-lacivert formayı, futbolu bıraktıktan sonra da diyeceği gibi 'sırtında değil, başının üstünde taşır' ve kariyerini İtalya'nın Fiorentina takımında devam ettirir. Bu gidiş ona bir unvan kazandırır. "Yurt dışında oynayan ilk Türk futbolcu" olmuştur. Artık 'resmi' olarak da Türk'tür...

Yunanistan'a karşı oynanan maçta ilk kez milli maçta forma giyer. 3-1 kazandığımız bu maçta Lefter bir tane de gol atmıştır. Maç boyunca Rum asıllı olup Türk Milli Takımı'nda oynadığı için kendine küfür eden Yunanlı savaş gazilerini susturur. Üç gün sonra İstanbul ve Atina karması adları altında iki takım tekrar sahaya çıkarlar. İstanbul karması milli takımın yedeklerinden oluşmaktadır. Lefter yine küfürler yeyince kızar ve antrenöre "al beni hoca" der. Sahaya girer ve beraberlik golünü atar. İkinci yarıda iki gol daha atar ve maç 5-2 üstünlüğümüzle sona erer.

Yıllardan 2010 ve üniversitenin ilk haftasında gireceğim derslerden bir tanesi sosyoloji. Hocası Türkiye'nin ilk sosyologlarından Prof. Kadir Cangızbay. Oturdu koltuğuna homurdanarak, elinde elektronik bir sigara... "Kimler solak?" El kaldırdım. "Kimler Fenerbahçeli?" Yine el kaldırdım. "Sen," dedi bana bakarak, "Lefter'i biliyor musun?" Biraz afalladım doğal olarak. "Biliyorum hocam, Fenerbahçeli olup Lefter'i bilmemek olur mu?" Hoca cevabı dinlemeden anlatmaya başlamıştı bile Lefter'i, "Onun sol ayağı var ya çocuklar, kimsede yok, kimsede! O böyle bir durur, bekler, rakibi üstüne çeker ve hop sol ayağının topuğuyla bir şeyler yapar, anlamazsın bile nasıl geçtiğini. Ve sonra tekrar tekrar... Ben profesörüm ama o ordinaryüs. Hem de ilk milli maçını Yunanistan'a karşı gol atarak oynamış şerefli bir Türk ordinaryüs."

Lefter'in yurt dışı macerası 1953 yılında sona erer ve tekrar Fenerbahçe'ye döner. O sezon gol kralı olur.

Fenerbahçe'nin ilk Şampiyon Kulüpler Kupası serüveninde de aktif olarak rol alır. Birinci turda Macar Czebel takımı elenir. Bir gol de Lefter atar. İkinci maçta ise Nice ile eşleşilir. İstanbul'daki maçı Can Bartu'nun golleriyle Fenerbahçe 2-1 kazanır. İkinci maçta ise 2-0 gerideyken, 90. dakikada Lefter penaltıdan durumu 2-1'e getirir ve bir üçüncü maç oynanması gerekir. Bu maçta Fenerbahçe elenir.

Yaşamı boyunca sadece bir kez penaltı kaçırmıştır. 1960 yılında Beşiktaş maçında Varol, Lefter'in penaltısını çıkarır ve kendisiyle dalga geçmeye başlar. Daha sonra aynı maçta Lefter, Varol'a kornerden bir gol atar ve maçı Fenerbahçe 2-0 kazanır.

Futbol kariyerinin son sezonununda AEK Atina takımına geçer ve sadece 5 maç oynayıp 2 gol attıktan sonra Iraklis'e karşı oynadıkları maçta sakatlanır, futbol kariyerine son vermek zorunda kalır.

Futbolculuk hayatını ve stilini kendisi o kadar güzel anlatmıştır ki, üzerine yazılacak, değerlendirecek hiçbir şey bırakmamıştır. "Beynin ayaklarınla konuşmalı ki, yaptığın pozisyonlara yön verebilesin. Hızlı olacaksın, atak olacaksın, koşacaksın, koşacaksın, durmak yok."

Lefter Küçükandonyadis
Lefter Küçükandonyadis

Lefter Küçükandonyadis...

O, dört tarafı sularla kaplı kocaman bir Anadolu...
O, naif ve kocaman bir yüreği olan karakter...
O, özgürlük kavramının vücut bulmuş hali...
O, kalbinden Fenerbahçe sevgisini bir saniye bile olsun atamayan bir aşık...
O, hâlâ ada sahillerinde yolları gözlenen bir sevgili...
O, dede sevgisine hasret kalanların dedesi...

Lefter Küçükandonyadis...

O, dört tarafı sularla kaplı kocaman bir Anadolu...
O, naif ve kocaman bir yüreği olan karakter...
O, özgürlük kavramının vücut bulmuş hali...
O, kalbinden Fenerbahçe sevgisini bir saniye bile olsun atamayan bir aşık...
O, hâlâ ada sahillerinde yolları gözlenen bir sevgili...
O, dede sevgisine hasret kalanların dedesi...

13 Ocak 2012...

İçim sıkkındı sabahtan beri, kimseye söylemiyordum. Kötü bir his büyüyordu içimde ama konduramıyordum, zaten 3 Temmuz'un ilk gününden beri hepimizin kafası karışık, içi sıkkın değil miydi? Üstüne üstlük bir de Lefter hastaneden mektuplarla ağlatıyordu bizleri... Telefonum çaldı; kimseyle konuşmak, görüşmek istemiyordum. İnan çok yakın arkadaşım olmasa açmazdım o telefonu, o kadar vahim durum. Galatasaraylı üstelik, kesin goygoy yapacaktı.

-Alo.
-Kardeşim, başınız sağ olsun.
-Ne başınız sağ olsun oğlum, adam gibi anlatsana, ne oldu!
-Kardeşim, bilmediğini bilmiyordum, Lefter ölmüş.

O telefon görüşmesi, bir gencin hayallerinin yıkılması anlamına da geliyordu. Dedesi yerine koyduğu bir adamı bir daha göremeyeceği, yıllar önce kaçmış bir fırsatın artık hiç gelmeyecek olması anlamına da geliyordu.

Lefter ölüyordu.
Kalem bitiyordu.
Defter doluyordu.

"Rahat uyu Ordinaryüs, çubuklu bize emanet!
Hakkını Fenerbahçeliliğimize helal et!"

13 Ocak 2012...

İçim sıkkındı sabahtan beri, kimseye söylemiyordum. Kötü bir his büyüyordu içimde ama konduramıyordum, zaten 3 Temmuz'un ilk gününden beri hepimizin kafası karışık, içi sıkkın değil miydi? Üstüne üstlük bir de Lefter hastaneden mektuplarla ağlatıyordu bizleri... Telefonum çaldı; kimseyle konuşmak, görüşmek istemiyordum. İnan çok yakın arkadaşım olmasa açmazdım o telefonu, o kadar vahim durum. Galatasaraylı üstelik, kesin goygoy yapacaktı.

-Alo.
-Kardeşim, başınız sağ olsun.
-Ne başınız sağ olsun oğlum, adam gibi anlatsana, ne oldu!
-Kardeşim, bilmediğini bilmiyordum, Lefter ölmüş.

O telefon görüşmesi, bir gencin hayallerinin yıkılması anlamına da geliyordu. Dedesi yerine koyduğu bir adamı bir daha göremeyeceği, yıllar önce kaçmış bir fırsatın artık hiç gelmeyecek olması anlamına da geliyordu.

Lefter ölüyordu.
Kalem bitiyordu.
Defter doluyordu.

"Rahat uyu Ordinaryüs, çubuklu bize emanet!
Hakkını Fenerbahçeliliğimize helal et!"

BUNLAR DA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

BU YAZARDAN

Yorum yazmak için giriş yapmalısınız.

Bu habere henüz site içi yorum yazılmamış.

Gazetemsi
Facebook'ta takip et Twitter'da takip et Youtube'da takip et Instagram'da takip et

©2016 Gazetemsi.com. Her hakkı saklıdır.