Görsel Hafıza Nasıl Çalışıyor?

Bihter Kartheuser 10.09.2016

Nörobilimciler beyinde farklı merkezlerin görsel hafıza işlemede aktif olduğunu ve beynin bu işlemi panoramik gerçekleştirdiğini söylüyor.

MIT’den bir grup nörobilimci, hafızanın panoramik olarak işlendiğini ortaya koyan bir araştırma gerçekleştirdi. Araştırma, çocukken yaşadığınız evi kafanızda canlandırmanız istense, yalnızca oturduğunuz evi değil, aynı zamanda komşu daireleri ve apartmanları da resmettiğinizi söylüyor. Bu işlem beynin iki merkezi tarafından gerçekleştiriliyor ve neticede ortaya 360 derece panoramik bir görüntü çıkıyor.

Araştırmanın yazarlarından Caroline Robertson, süreci şöyle anlatıyor: Bir sahneye baktığımızda görsel bilgi retinadan beyne ulaşıyor. Beyinde yüzlerin ve nesnelerin farklı olarak işlemden geçtiği merkezler bulunuyor. Araştırma ekibi bu merkezlerin (okipital alan-OPA, retrosplenial kompleks-RCS ve parahipokampal alan-PPA) aynı zamanda panoramik hafızayı da işlediğine dair bulgulara ulaşıldığını söylüyor.

MIT’den bir grup nörobilimci, hafızanın panoramik olarak işlendiğini ortaya koyan bir araştırma gerçekleştirdi. Araştırma, çocukken yaşadığınız evi kafanızda canlandırmanız istense, yalnızca oturduğunuz evi değil, aynı zamanda komşu daireleri ve apartmanları da resmettiğinizi söylüyor. Bu işlem beynin iki merkezi tarafından gerçekleştiriliyor ve neticede ortaya 360 derece panoramik bir görüntü çıkıyor.

Araştırmanın yazarlarından Caroline Robertson, süreci şöyle anlatıyor: Bir sahneye baktığımızda görsel bilgi retinadan beyne ulaşıyor. Beyinde yüzlerin ve nesnelerin farklı olarak işlemden geçtiği merkezler bulunuyor. Araştırma ekibi bu merkezlerin (okipital alan-OPA, retrosplenial kompleks-RCS ve parahipokampal alan-PPA) aynı zamanda panoramik hafızayı da işlediğine dair bulgulara ulaşıldığını söylüyor.

Görsel Hafıza Nasıl Çalışıyor?
Görsel Hafıza Nasıl Çalışıyor?

Araştırmanın hipotezine göre, belli bir görselin beyinde temsil edildiği beynin belli bir bölgesinde, o sahneye dair diğer görseller örtüşüyor. Araştırmada sanal gerçeklik gözlükleri kullanılarak deneklere farklı panoramik görseller gösteriliyor. Deneklere Boston’daki Beacon Hill Mahallesi’nden 40 farklı sokağın resmi gösteriliyor. İlk sefer 360 derecelik bir panoramanın 100 derecelik kısmı gösteriliyor. İkinci sefer ise kesintili iki parça şeklinde 360 derecelik sahneler gösteriliyor.

Ardından deneklere 40 farklı görsel gösterilerek aynı sokağa dair görseller olup olmadıkları soruluyor. Katılımcıların kesintili gösterilen görsellerden çok 100 derece gösterilen görsellerle daha kolay bağlantı kurabildikleri görülüyor. Aynı esnada uygulanan beyin taramalarının sonucunda ise bağlantı kurabildikleri görsellerin tepki örüntülerinin RCS ve OPA’da gerçekleştiği görülüyor. Böylece panoramik hafızanın işlenmesinde PPA’nın rolü olmadığı gözleniyor.

Diğer bir deneyde ise bir görselin beyni aynı panoramik görüntüye ait farklı detayları çağırıp çağırmadığını araştırıyorlar. Bu kez katılımcılara ya aynı sokağa ait ya da birbirinden alakasız sahneler gösteriliyor. Ardından görsellerin sağlarında mı sollarında mı yer aldığı soruluyor. Sonuçta katılımcıların alakalı görselleri tanımakta daha iyi oldukları ortaya çıkıyor.

Araştırmacılar çok sayıda panoramik görsel gördükten sonra artık kişilerin onları beyinde bilinen bir alanla bağlantılandırdığını söylüyor. Bu durum, beyinde birbiriyle örtüşen görsel temsillerin bulunduğu alanları uyandırıyor. Böylece hafızanın dolaylı olarak gelecek algısal tecrübeleri de şekillendirdiğini vurguluyorlar.

Araştırmanın hipotezine göre, belli bir görselin beyinde temsil edildiği beynin belli bir bölgesinde, o sahneye dair diğer görseller örtüşüyor. Araştırmada sanal gerçeklik gözlükleri kullanılarak deneklere farklı panoramik görseller gösteriliyor. Deneklere Boston’daki Beacon Hill Mahallesi’nden 40 farklı sokağın resmi gösteriliyor. İlk sefer 360 derecelik bir panoramanın 100 derecelik kısmı gösteriliyor. İkinci sefer ise kesintili iki parça şeklinde 360 derecelik sahneler gösteriliyor.

Ardından deneklere 40 farklı görsel gösterilerek aynı sokağa dair görseller olup olmadıkları soruluyor. Katılımcıların kesintili gösterilen görsellerden çok 100 derece gösterilen görsellerle daha kolay bağlantı kurabildikleri görülüyor. Aynı esnada uygulanan beyin taramalarının sonucunda ise bağlantı kurabildikleri görsellerin tepki örüntülerinin RCS ve OPA’da gerçekleştiği görülüyor. Böylece panoramik hafızanın işlenmesinde PPA’nın rolü olmadığı gözleniyor.

Diğer bir deneyde ise bir görselin beyni aynı panoramik görüntüye ait farklı detayları çağırıp çağırmadığını araştırıyorlar. Bu kez katılımcılara ya aynı sokağa ait ya da birbirinden alakasız sahneler gösteriliyor. Ardından görsellerin sağlarında mı sollarında mı yer aldığı soruluyor. Sonuçta katılımcıların alakalı görselleri tanımakta daha iyi oldukları ortaya çıkıyor.

Araştırmacılar çok sayıda panoramik görsel gördükten sonra artık kişilerin onları beyinde bilinen bir alanla bağlantılandırdığını söylüyor. Bu durum, beyinde birbiriyle örtüşen görsel temsillerin bulunduğu alanları uyandırıyor. Böylece hafızanın dolaylı olarak gelecek algısal tecrübeleri de şekillendirdiğini vurguluyorlar.

BUNLAR DA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

BU YAZARDAN

Yorum yazmak için giriş yapmalısınız.

Bu habere henüz site içi yorum yazılmamış.

Gazetemsi
Facebook'ta takip et Twitter'da takip et Youtube'da takip et Instagram'da takip et

©2016 Gazetemsi.com. Her hakkı saklıdır.